Βορειοδυτικά!

Κείμενο - Επιμέλεια: Σωκράτης

Πριν 13 μήνες, όταν ήταν να φύγω από την Ελλάδα, είχα τότε περάσει από το ΤΣΜΕΔΕ για να ρωτήσω τι μπορώ να κάνω για να μην πληρώνω διπλή ασφάλιση σε Ελλάδα και Εξωτερικό. Η υπάλληλος μου ήταν πελαγωμένη με τον φόρτο εργασίας και γενικά μου έδωσε κάτι νεφελώδεις πληροφορίες και αυτές με το σταγονόμετρο. Γενικά, μου είπε ότι τις εισφορές για τη σύνταξη θα πρέπει αν τις διακόψω να τις πληρώσω αναδρομικά, όταν με το καλό θα ξαναρχιζα την ασφαλισή μου.
Πριν έναν μήνα ξαναπέρασα από το ΤΣΜΕΔΕ. Το ίδιο σκηνικό ως προς την άντληση πληροφοριών. Τι και αν παρακάλεσα να μου δώσουν ένα λεπτό παραπάνω, αφού ήρθα από το εξωτερικό και δεν είχα χρόνο. Προς το τέλος κατάφερα να αποσπάσω κάποια λεγόμενα ότι τα αναδρομικά δεν χρειάζονται και τη διεύθυνση ενός τμήματος στο υπουργείο εργασίας.
Για όσους ενδιαφέρονται η διεύθυνση είναι η παρακάτω:

Υπουργείο Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης
Γενική Γραμματεία Κοιν. Ασφαλίσεων
Γενική Δ/νση Κοιν. Ασφάλισης
Δ/νση Διακρατικής Κοιν. Ασφάλισης
Τμήμα Εφαρμογής Κανονισμών Ε.Ε
Σταδίου 29, Τ.Κ 101 10 Αθήνα
Αρμόδιος: Κατερίνα Μαυρίδου. Τηλέφωνο: 210-33.68.166. Email: intaffairs@ggka.gr

Το καλό της υπόθεσης είναι ότι η Κατερίνα ήταν και ευγενική και εξυπηρετική. Μου εξήγησε τα παρακάτω:

• Εφόσον και για όσο χρονικό διάστημα είμαι ασφαλισμένος στην Ολλανδία, σύμφωνα με τον κοινοτικό νόμο 1408/71 και συγκεκριμένα με το άρθρο 17, δικαιούμαι να αιτηθώ ως αυτοαπασχολούμενος ασφαλισμένος του ΤΣΜΕΔΕ την εξαίρεσή μου, δηλαδή να σταματήσω να πληρώνω εισφορές.
• Η διαδικασία είναι απλή. Θα πρέπει να πάω στην αρμόδια αρχή της Ολλανδίας Sociale Verzekeringsbank (SVB) http://www.svb.nl/int/en/index.jsp, η οποία είναι στο Amstelveen λίγο έξω από το Amsterdam, με το διαβατήριο μου και τον ελληνικό αριθμό ασφάλισης του ΤΣΜΕΔΕ και να ζητήσω την εξαίρεσή μου. Όλα τα άλλα γίνονται αυτόματα μεταξύ ολλανδικού και ελληνικού κράτους!
  
• Εφόσον θέλω να επιστρέψω στην Ελλάδα θα πρέπει να ζητήσω την άρση της εξαίρεσής μου. Δεν ξέρω αν αυτό πρέπει να αιτηθεί στο ολλανδικό ή το ελληνικό κράτος. Αυτό μπορεί να είναι ένα καλό ερώτημα κατά τη διαδικασία εξαίρεσης. Πάντως, όλες οι συνταξιοδοτικές του εισφορές θα μεταφερθούν από την Ολλανδία και θα προσμετρηθούν στη σύνταξή του στην Ελλάδα.
  
• Αν κάποιος θέλει να πάει σε ένα άλλο κράτος, τότε θα ζητήσει την άρση της εξαίρεσής του και όταν με το καλό εγκατασταθεί στο καινούριο κράτος θα επαναλάβει τη διαδικασία της εξαίρεσής του ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Θα απευθυνθεί, δηλαδή, στην αρμόδια αρχή του ξένου κράτους.
• Αν ένας μηχανικός ζητήσει την εξαίρεσή του από το ΤΣΜΕΔΕ, τότε για το χρονικό διάστημα που αυτή θα διαρκέσει η άδεια ασκήσεως επαγγέλματός παγώνει και δεν μπορεί να ξεκινήσει ελεύθερο επάγγελμα στην Ελλάδα. Αυτό, βέβαια, θέλει περισσότερες διευκρινήσεις.
  

Γενικά η νομοθεσία ισχύει και για τα υπόλοιπα ελληνικά ταμεία. Απλώς, το ΤΣΜΕΔΕ είναι πολύ ιδιαίτερη υπόθεση. Δεν κόβεται έτσι απλά και το κακό είναι ότι δεν είναι εθιστικό!

Για τη νομοθεσία, δείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ: http://europedia.moussis.eu/books/Book_2/3/6/04/2/index.tkl?lang=gr&all=1&pos=70&s=1&e=10

Κείμενο - Επιμέλεια: Σωκράτης

Τον τελευταίο καιρό ξεκίνησα ένα project με σκοπό να συλλέξω πηγές γύρω από τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρόλο που η τελευταία μοιάζει περισσότερο με ένα μικρό νήπιο ως την πολιτική της ωρίμανση, πιστεύω ότι είναι απαραίτητο για κάθε σκεπτόμενο πολίτη αυτής της μεγάλης "χώρας" να γνωρίζει σε γενικές γραμμές τους νόμους, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του.

Για όσους ενδιαφέρονται, μπορούν να επισκεπτούν την παρακάτω ιστοσελίδα. Αρκετά ενδελεχής, πλήρης και διαρκώς ενημερωμένη, θα βοηθήσει αρκετούς από εμάς να αποκτήσουμε μια καλή βάση και δυνατά εφόδια για να ξέρουμε που πατάμε και προς τα που βαδίζουμε.

Ο μίτος της Αριάδνης στο λαβύρινθο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Με βάση το βιβλίο του Νίκου Μούση:
Ευρωπαϊκή Ένωση: δίκαιο, οικονομία, πολιτικές.
http://europedia.moussis.eu/books/Book_2/?lang=gr&book=Book_2&s=1&e=20

Ένα θερμό ευχαριστό στον συγγραφέα κύριο Νίκο Μούση, ο οποίος δεν δίστασε να αναρτήσει το βιβλίο του στο διαδίκτυο.

Ίσως το πιο ενδιαφέρον μέρος του βιβλίου είναι το τρίτο μέρος του: Μέρος ΙΙΙ: Πολιτικές που ενδιαφέρουν τους πολίτες. Νομίζω, ότι καλό είναι να ξεκινήσει κάποιος τη μελέτη από αυτό το σημείο.
Αν όμως θέλει να μπει κατευθείαν στο ζουμί γύρω από τα κοινωνικά ζητήματα, καλό θα ήταν να μελετήσει πρώτα το 13. Πολιτικές κοινωνικής προόδου της ΕΕ, επειδή όπως τονίζει ο συγγραφέας: "... Ο τίτλος αυτού του μέρους του βιβλίου (τρίτου μέρους) είναι παραπλανητικός, γιατί περιορίζει τις πολιτικές που αφορούν τους πολίτες σε μόνον τρία πεδία. Στην πραγματικότητα, πολλές σημαντικές για τους πολίτες δράσεις στα πεδία της απασχόλησης, της κοινωνικής προστασίας, της καταπολέμησης της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού αποτελούν μέρη της κοινωνικής πολιτικής και εξετάζονται στο κεφάλαιο για την κοινωνική πρόοδο. Στο ίδιο κεφάλαιο εξετάζονται επίσης τα σημαντικά θέματα της εκπαίδευσης και κατάρτισης, της ασφάλειας στον τόπο εργασίας και της δημόσιας υγείας...".

Πέρα από το βιβλίο του Νίκου Μούση, υπάρχει και η επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γύρω από τη νομοθεσία: http://europa.eu/legislation_summaries/index_el.htm.

Βέβαια, η κάθε χώρα έχει και τη δική της νομοθεσία που πολλές φορές δεν προσαρμόζεται στις κοινοτικές οδηγίες ή ντιρεκτίβες. Για να είναι κάποιος καλυμμένος, καλό θα ήταν στη χώρα που βρίσκεται να έχει τον δικό του νομικό σύμβουλο για όλα τα θέματα που τον απασχολούν.

Κείμενο - Επιμέλεια: Σωκράτης

Ιδού και μερικές φωτογραφίες από την Ολλανδία. Πρόκειται για μια επιλογή από φωτογραφίες που τράβηξα από τον Ιούνιο 2009 έως και πριν ενάμισο μήνα που ακόμα χιόνιζε.

Ζώντας από τα κοινωνικά επιδόματα

Επιμέλεια κειμένου: Σωκράτης

Από την Deutsche Welle
Klaus Deuse/Κώστας Συμεωνίδης
Υπεύθ. σύνταξης: Βιβή Παπαναγιώτου


Τα παράλογα του γερμανικού κοινωνικού κράτους: συχνά οι εργαζόμενοι έχουν λιγότερα χρήματα στη διάθεσή τους από εκείνους που ζουν από τα κρατικά επιδόματα

Η συζήτηση στη Γερμανία για το κοινωνικό κράτος καλά κρατεί. Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται το γεγονός ότι συχνά οι μακροχρόνια άνεργοι και οι δικαιούχοι κοινωνικών επιδομάτων έχουν περισσότερα στη διάθεσή τους από εκείνους που εργάζονται. Μήπως τελικά η ζωή στο γερμανικό κοινωνικό κράτος είναι για κάποιους πολύ εύκολη;


Στα 152 δις οι κοινωνικές δαπάνες

Σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο της Γερμανίας το 2009 οι κοινωνικές δαπάνες άγγιξαν τα 152 δις ευρώ, ποσόν που αντιστοιχεί στο 50 και πλέον τοις εκατό του προϋπολογισμού της χώρας. Από αυτά ωστόσο μόλις 23,5 δις δαπανήθηκαν στο βοήθημα κοινωνικής πρόνοιας, το γνωστό στη Γερμανία ως Hartz IV, το οποίο βρίσκεται άλλωστε και στο στόχαστρο της κριτικής. Το βοήθημα αυτό όμως λαμβάνουν όχι μόνον οι μακροχρόνια άνεργοι αλλά και εργαζόμενοι των οποίων ο μισθός δεν επαρκεί για τα προς το ζειν. Η συγχώνευση του επιδόματος ανεργίας και του βοηθήματος κοινωνικής πρόνοιας στο βοήθημα κοινωνικής πρόνοιας Hartz IV ισχύει από το 2004. Πολλοί άνθρωποι που το έχουν πραγματικά ανάγκη δεν κάνουν τη σχετική αίτηση, απλώς επειδή ντρέπονται να «στιγματιστούν» ως δικαιούχοι του Hartz IV. Όπως λέει η 42χρονη πωλήτρια Μαρτίνα Σόμπερτ:

«Με πλήρη απασχόληση βγάζω 1.400 ευρώ το μήνα μεικτά. Από αυτά αφαιρούνται οι φόροι και η ασφάλιση υγείας. Κατά μέσο όρο μου μένουν 900 ευρώ. Το ενοίκιό μου είναι 500 ευρώ. Με αυτά που απομένουν δεν μπορώ να κάνω και πολλά».Διαδηλώσεις κατά του Hartz IVBildunterschrift: Διαδηλώσεις κατά του Hartz IV


Περισσότερα… χωρίς δουλειά;

Ισχύει όμως πραγματικά το επιχείρημα ότι συχνά εκείνοι που εργάζονται έχουν λιγότερα στη διάθεσή τους από εκείνους που ζουν από τα κρατικά επιδόματα;

Ένα υποθετικό σενάριο: μια μητέρα δυο παιδιών και με μηνιαίο μισθό 1.400 ευρώ προ φόρων, έχει εντέλει 1.100 ευρώ στη διάθεσή της κατόπιν αφαίρεσης όλων των σχετικών εισφορών. Μαζί με το επίδομα τέκνων και την επιδότηση κατοικίας το ποσό αυτό θα έφτανε τα 1.720 ευρώ το μήνα. Εάν από την άλλη πλευρά ζούσε μόνον από κοινωνικά επιδόματα θα είχε στη διάθεσή της 1.600 ευρώ το μήνα. Το επιχείρημα λοιπόν ότι ως δικαιούχος του Hartz IV θα είχε περισσότερα στη διάθεσή της μπορεί να μην ισχύει, ωστόσο είναι γεγονός ότι η διαφορά δεν είναι πολύ μεγάλη. Εάν δεν εργαζόταν θα είχε μόλις 120 ευρώ λιγότερα το μήνα.

Δεν είναι λίγοι λοιπόν εκείνοι, όπως τουλάχιστον υποστηρίζουν οι επικριτές του Hartz IV, που επιλέγουν συνειδητά να ζουν από τα κοινωνικά επιδόματα. «Δεν θα πρέπει όμως να τους βάζουμε όλους σε ένα καζάνι», τονίζει η Ουλρίκε Κλάινε - Μπράμς, από το συνδικάτο IG-Metall για να προσθέσει ότι «υπάρχουν εκείνοι που βγάζουν λίγα και πρέπει να συμπληρώσουν το εισόδημά τους με κοινωνικά επιδόματα αλλά και εκείνοι που δεν βρίσκουν δουλειά και από το ταμείο ανεργίας καταλήγουν στο βοήθημα κοινωνικής πρόνοιας».


Από το ταμείο ανεργίας στο Hartz IV

Όπως η πλειονότητα των πρώην εργαζομένων στο εργοστάσιο της ΝΟΚΙΑ στο Μπόχουμ το οποίο έβαλε λουκέτο πριν από 2 χρόνια. Το 70 % εξ' αυτών δεν κατάφερε να βρει νέα θέση εργασίας με αποτέλεσμα να πρέπει σε λίγο καιρό να κάνουν αίτηση για το Hartz IV.

Η εξέλιξη του αριθμού των ανέργων στη Γερμανία (σε εκατομμύρια).Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: Η εξέλιξη του αριθμού των ανέργων στη Γερμανία (σε εκατομμύρια).Οι θέσεις πλήρους απασχόλησης μειώνονται συνεχώς, θα πει και η κ. Σόμπερτ: «Εδώ και μερικούς μήνες η διευθύντριά μου λέει ότι οι δουλειές δεν πάνε καλά και πως σκέφτεται να μας περάσει στην ημιαπασχόληση. Αυτό σημαίνει ότι θα είχα ξαφνικά πολύ λιγότερα χρήματα στη διάθεσή μου και τότε θα έπρεπε να ζητήσω και εγώ κρατική βοήθεια».

Η διευθύντριά της Ζαμπίνε Φίσερ έρχεται να διευκρινίσει: «Τους καταλαβαίνω. Οι υπάλληλοί μου είναι πολύ εργατικοί και καλοί. Τους εμπιστεύομαι απόλυτα. Αλλά δεν μπορώ να τους δώσω περισσότερα. Αυτή είναι η κατάσταση».

Ο Σύνδεσμος Γερμανικών Συνδικάτων (DGB) προτείνει την καθιέρωση κατώτατου ωρομίσθιου στα 8,5 ευρώ.

Είναι αυτό λύση, ρωτάμε την κ. Κλάινε - Μπράμς από το IG-Metall; «Όταν αυξάνεται διαρκώς το ποσοστό εκείνων που λαμβάνουν συμπληρωματικά κοινωνικά βοηθήματα τότε κάτι δεν πάει καλά με το μισθολογικό μας σύστημα. Και δεν είμαι σίγουρη, εάν θα αρκούσαν ακόμη και 8,5 ευρώ για να αλλάξει κάτι».



Πόσο κοινωνικό κράτος μπορεί να αντέξει η Γερμανία;

Από την Deutsche Welle
Sabine Kinkartz/Κώστας Συμεωνίδης
Υπεύθ. σύνταξης: Σταμάτης Ασημένιος

Πόσο κοινωνικό κράτος μπορεί να αντέξει μια χώρα; Ένα μάλλον εύλογο ερώτημα ειδικά όταν γίνεται λόγος για μια χώρα όπως τη Γερμανία, που συγκαταλέγεται στις χώρες με το πιο ανεπτυγμένο κοινωνικό κράτος.

Η Γερμανία συγκαταλέγεται στις χώρες με το πιο ανεπτυγμένο κοινωνικό κράτος. Το 2010 οι κοινωνικές δαπάνες θα ξεπεράσουν τα 177 δις ευρώ. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στο 54 % του προϋπολογισμού της χώρας. Όπως διευκρινίζει η Γερμανίδα υπουργός Εργασίας Ούρζουλα φον ντερ Λάιεν: «Η μερίδα του λέοντος προορίζεται για την ενίσχυση της αγοράς εργασίας. Το επίδομα περιορισμένου χρόνου εργασίας κοστίζει πολύ στους εργοδότες, τους εργαζόμενους αλλά και στην πολιτική. Ωστόσο είναι προτιμότερο να επενδύεις στη διασφάλιση θέσεων εργασίας και στην ενίσχυση του οικογενειακού εισοδήματος από το πληρώνεις ακριβά την απόλυση και την ανεργία».

Σε 7 εκατομ. ανθρώπους το κοινωνικό επίδομα

Οι άνεργοι λαμβάνουν επίδομα ανεργίας για έναν μόλις χρόνο. Το επίδομα ανεργίας δίνει αμέσως μετά τη θέση του στο βοήθημα κοινωνικής πρόνοιας, γνωστό στη Γερμανία ως Hartz IV, το οποίο έλαβαν το 2008 επτά εκατομμύρια άνθρωποι.

"Υπάρχουν και εκείνοι που εκμεταλλεύονται το κράτος", παραδέχεται η Γερμανίδα υπουργός«Είναι καθήκον μας να βοηθήσουμε τους μακροχρόνια ανέργους», λέει η υπουργός. «Γνωρίζω ότι υπάρχουν μεμονωμένες περιπτώσεις ανθρώπων – και αυτό το βλέπουμε παντού – που εκμεταλλεύονται την κρατική βοήθεια σε βάρος άλλων. Ωστόσο η συντριπτική πλειονότητα των μακροχρόνια ανέργων επιθυμεί να εξέλθει από το Hartz IV. Δεν μπορούν όμως γιατί δεν έχουν που να αφήσουν τα παιδιά, επειδή δεν έχουν απολυτήριο λυκείου και πτυχίο».

Πιο αυστηρές ρυθμίσεις ζητούν οι Φιλελεύθεροι

Το γραφείο ευρέσεως εργασίας έχει το δικαίωμα να προχωρήσει σε περικοπή του κοινωνικού επιδόματος εάν ο δικαιούχος δεν αποδεχθεί προσφερόμενη από το γραφείο θέση εργασίας. 120 χιλιάδες τέτοιες περιπτώσεις καταγράφονται κάθε μήνα σε όλη τη Γερμανία.

Το κόμμα των Ελευθέρων Δημοκρατών (FDP), που μετέχει στον κυβερνητικό συνασπισμό του Βερολίνο, ζητά να ληφθούν ακόμη πιο αυστηρά μέτρα. Όπως τονίζει η βουλευτής του κόμματος Κλάουντια Βίντερσταϊν, δεδομένου του υψηλού χρέους της χώρας, η κυβέρνηση θα έπρεπε να επανεξετάσει όλες τις δαπάνες: «Από το 2011 θα πρέπει να προχωρήσουμε σε βαθιές περικοπές. Οι κοινωνικές δαπάνες απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του συνολικού προϋπολογισμού και συνεπώς πρέπει να επανεξεταστούν».

Αντιδρά η Αριστερά

Η πρόταση των Φιλελευθέρων προκάλεσε τη μήνι της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα του κόμματος της Αριστεράς (Die Linke), που ζητά την αύξηση των εισφορών στα κοινωνικά ταμεία. Βάσει νόμου, μέχρι ενός συγκεκριμένου σημείου, το ύψος των εισφορών υπολογίζεται σε ποσοστό επί του μισθού. Όπως υποστηρίζει η Γκεζίνε Λότς από το κόμμα της Αριστεράς «τα υψηλά εισοδήματα πληρώνουν σχετικά λίγα στα κοινωνικά ταμεία. Ως Αριστερά θεωρούμε απαράδεκτο το γεγονός να πληρώνει η γραμματέας του επικεφαλής της Deutsche Bank όσα ακριβώς και ο προϊστάμενός της, την ώρα που ο μισθός του είναι κατά 1000 φορές μεγαλύτερος».

Πρόβλημα παρουσιάζουν και τα συνταξιοδοτικά ταμεία λόγω του δημογραφικού. Το εργατικό δυναμικό μειώνεται ενώ ο αριθμός των συνταξιούχων αυξάνεται. Στο παρελθόν οι κρατικές συντάξεις θεωρούνταν σίγουρες, σήμερα οι ιδιωτικές συντάξεις έχουν γίνει πλέον μόνιμο σημείο αναφοράς. Ακόμη και σε περίπτωση που κάποιος δεν έχει φροντίσει για καμία από τις δυο συντάξεις, έχει το δικαίωμα να λάβει το κοινωνικό επίδομα. Το ερώτημα είναι μέχρι πότε θα μπορεί το κράτος να πληρώνει;


Γερμανία : "Θεραπεία Σόκ"

Κείμενο: Ελένη Μήτσου
Πηγη: http://www.xekinima.org

Η Γερμανία αποτελούσε για δεκαετίες χώρα "πρότυπο" στην Ευρώπη. Είχε την πιο μεγάλη και αναπτυγμένη βιομηχανία, υψηλό βιοτικό επίπεδο και ένα από τα καλύτερα κράτη πρόνοιας. Αυτή η Γερμανία αποτελεί πια παρελθόν. Η ανεργία φτάνει πια το 10%, το κράτος πρόνοιας καταλύεται και οι γερμανοί πολίτες βρίσκονται σε κατάσταση σοκ.

Σοκ 1ο: Η κρίση στη βιομηχανία:

Οι Γερμανικές βιομηχανίες είδαν τα τελευταία χρόνια τις πωλήσεις τους να πέφτουν και τα κέρδη τους να μην αυξάνονται με τους ρυθμούς των προηγούμενων χρόνων. Ειδικά η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία που απασχολεί 1 στους 7 Γερμανούς έχει χτυπηθεί ιδιαίτερα. Τα χαμένα κέρδη των γερμανών βιομηχάνων καλούνται τώρα να τα πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Η Siemens και η Daimler Chrysler με την απειλή ότι θα μεταφέρουν τα εργοστάσιά τους στο εξωτερικό (Τσεχία, Πολωνία και Αργεντινή όπου οι μισθοί και τα επιδόματα είναι μέχρι και 80% χαμηλότερα από της Γερμανίας) κατάφεραν τα εξής χτυπήματα στους εργαζόμενους:
-Αύξησαν το ωράριο εργασίας στα εργοστάσιά τους από 35 σε 40 ώρες χωρίς να αυξήσουν τις αποδοχές.
-Πάγωσαν τους μισθούς για τα επόμενα 2 χρόνια

Η Volks Wagen ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο απείλησε πρόσφατα να απολύσει 30.000 εργαζόμενους (17% του εργατικού της δυναμικού) αν οι εργαζόμενοι δε "συμφωνούσαν" σε πάγωμα των μισθών για τα επόμενα 2 χρόνια

Τώρα, σειρά παίρνει η Adam Opel, "συζητώντας" αύξηση της εργάσιμης εβδομάδας στα εργοστάσιά της, χωρίς αύξηση των αποδοχών, και πάγωμα των μισθών των εργαζομένων μέχρι το 2009!

Τα μέτρα αυτά είναι απαραίτητα για να συνεχίσουν οι γερμανοί βιομήχανοι να αυξάνουν τα κέρδη τους. Τη στιγμή που οι μισθοί των εργαζομένων παγώνουν και τα ωράρια εργασίας τους αυξάνονται, η Daimler Chrysler ανακοινώνει ότι το δεύτερο τρίμηνο του 2004 αύξησε τα κέρδη της κατά 408%, ενώ η περιουσία της οικογένειας Siemens υπολογίζεται στα 13 δις ευρώ.

Όσο για τα συνδικάτα με τις ξεπουλημένες ηγεσίες τους.... άλλοι ανέλαβαν να εξηγήσουν στους εργαζόμενους γιατί η εργοδοσία έχει δίκιο και άλλοι, όπως στην Daimler Chrysler, κάλεσαν τους εργαζόμενους σε απεργία μιας ημέρας, για τα μάτια του κόσμου, και όταν είδαν ότι η απεργία ήταν πετυχημένη (60.000 εργαζόμενοι απ' όλα τα γερμανικά εργοστάσια της Daimler Chrysler συμμετείχαν) βιάστηκαν να την κλείσουν και να υποχωρήσουν στον εκβιασμό των εργοδοτών

Σοκ 2ο: Ατζέντα 2010 και Νόμοι Hartz

Οι νόμοι Hartz αποτελούν ένα κομμάτι μόνο της "Ατζέντας 2010" του Σρέντερ που έχει ως στόχο την "ελαστικοποίηση" της αγοράς εργασίας και την κατάλυση του κοινωνικού κράτους.

Hartz ΙΙ

Ο νόμος Hartz ΙΙ για παράδειγμα, που ψηφίστηκε στη γερμανική βουλή το 2003, εισήγαγε στη γερμανική κοινωνία τον όρο "mini-job". Με αυτό το νόμο δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας. Μόνο που οι θέσεις αυτές, αν μπορούν να χαρακτηριστούν θέσεις, είναι μίνι και μάλιστα σούπερ μίνι. Ως mini-jobs χαρακτηρίζονται λοιπόν οι εξής θέσεις εργασίας: qΘέσεις εργασίας που αμείβονται με μάξιμουμ 400 ευρώ το μήνα ακαθάριστα. Πρόκειται για καθαρή κοροϊδία καθώς 400 ευρώ είναι το ύψος του ανεργιακού επιδόματος των μακροχρόνια άνεργων. Θέσεις εργασίας που σου εξασφαλίζουν εργασία 50 μέρες το χρόνο! (Και από τη στιγμή που αυτό το πράγμα χαρακτηρίζεται "θέση εργασίας", τις υπόλοιπες 315 μέρες του χρόνου μάλλον δε θεωρείσαι άνεργος).

Hartz IV

Ο νόμος Hartz IV ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για τους γερμανούς και τους έβγαλε στους δρόμους στις γνωστές "πορείες της Δευτέρας". Ο νόμος Hartz IV, που ψηφίστηκε πρόσφατα στη γερμανική βουλή προβλέπει τα εξής:

Μέχρι σήμερα οι άνεργοι στη Γερμανία έπαιρναν επίδομα ανεργίας για 32 μήνες στο ύψους του 60% του τελευταίου τους μισθού (67% αν είχαν παιδιά). Αν μετά τη λήξη των 32 μηνών παρέμεναν άνεργοι, δεν έμεναν στο δρόμο, αλλά έπαιρναν το "επίδομα κοινωνικής βοήθειας" που ήταν γύρω στα 350 - 400 ευρώ το μήνα.

Με το νόμο Hartz IV το επίδομα ανεργίας περιορίζεται στους 12 μήνες ενώ το επίδομα κοινωνικής βοήθειας, αλλάζει όνομα, ονομάζεται "ανεργιακό επίδομα ΙΙ", και αλλάζει και προϋποθέσεις. Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα των νέων προϋποθέσεων είναι τα εξής:

Δε δικαιούνται "ανεργιακό επίδομα ΙΙ":
-οι γυναίκες των οποίων ο σύζυγος εργάζεται (έτσι οι άνεργες γυναίκες γίνονται πλήρως εξαρτημένες από το σύζυγό τους)
-οι νέοι κάτω των 25 ετών που απορρίπτουν μια θέση εργασίας που τους προτείνει το γραφείο ανεργίας (πράγμα που μέχρι τώρα είχαν δικαίωμα να το κάνουν αν η θέση που του προσφερόταν δεν ήταν κατώτερη των προσόντων τους) κοκ.

Με το νόμο Hartz IV 500.000 άνθρωποι δε δικαιούνται πια κανένα επίδομα και μένουν στο δρόμο ενώ το γερμανικό κράτος "εξοικονομεί" από αυτές τις περικοπές 10 δις ευρώ το χρόνο.

Ωστόσο ο Hartz IV δεν σταματά εδώ. Εισάγει τον όρο "θέσεις εργασίας του 1 ευρώ την ώρα". Στόχος είναι να δημιουργηθούν στο γερμανικό δημόσιο 60.000 θέσεις εργασίας που να αμείβονται με 1 ή 2 ευρώ την ώρα και μάλιστα ακαθάριστα! Στις θέσεις αυτές θα διοχετευτούν οι μακροχρόνια άνεργοι. Έχουμε λοιπόν μια νέα πρόταση από τους γερμανούς σοσιαλδημοκράτες: μάθετε να επιβιώνετε με 8 ευρώ την ημέρα.

Σοκ 3ο: Υπόλοιπες περικοπές

Πέρα από τις περικοπές της ομοσπονδιακής κυβέρνησης οι κυβερνήσεις των διαφόρων κρατιδίων της Γερμανίας περνάνε μια σειρά από δικά τους μέτρα λιτότητας. Μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά είναι τα εξής:

Κάτω Σαξονία

Η τοπική κυβέρνηση έκοψε το επίδομα των τυφλών, θεωρώντας τους κανονικούς ανθρώπους χωρίς ιδιαίτερες ανάγκες και προβλήματα. Στις 11 Σεπτέμβρη 10.000 τυφλοί διαδήλωσαν στο Ανόβερο ενάντια σ' αυτή την περικοπή.

Βερολίνο

Η τοπική κυβέρνηση Σοσιαλδημοκρατών (SPD) Κόκκινων (PDS) μείωσε κατά 30% το επίδομα των τυφλών, ενώ στις δημόσιες υπηρεσίες αύξησε το ωράριο εργασίας των εργαζομένων μειώνοντας ταυτόχρονα τους μισθούς τους. Στον καπιταλισμό ότι έχει κατακτηθεί μέχρι σήμερα, είτε αυτό ονομάζεται δωρεάν περίθαλψη, είτε ασφάλιση, είτε ανεργιακό επίδομα, κοκ. κατακτήθηκε με αγώνες, δε χαρίστηκε από τα πάνω. Στον καπιταλισμό στην πρώτη ευκαιρία, στην πρώτη ύφεση, όταν οι αστοί δουν τα κέρδη τους να μειώνονται, δε διστάζουν να χτυπήσουν το κοινωνικό κράτος και όλες τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Αυτή τη στιγμή το κοινωνικό κράτος στην πιο πλούσια και πιο ανεπτυγμένη χώρα της Ευρώπης, από την "κοινωνικά ευαίσθητη" κυβέρνηση των σοσιαλδημοκρατών, χτυπιέται βάναυσα, γιατί αυτό επιβάλλουν τα συμφέροντα του γερμανικού κεφαλαίου.

Και η Γερμανία είναι μόνο η αρχή. Όταν αυτά τα μέτρα λιτότητας περνάνε στη Γερμανία, δε θα αργήσουν να εξαπλωθούν και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης. Έτσι μια σειρά από χώρες που είχαν ανεπτυγμένα κράτη πρόνοιας και αξιοπρεπείς μισθούς θα ακολουθήσουν τα βήματα της Γερμανίας (όπως κάνει αυτές τις μέρες η Ολλανδία). Εύκολα μπορούμε να φανταστούμε τι θα σημαίνει αυτό για χώρες όπως είναι η Ελλάδα όπου ούτε ανεπτυγμένο κοινωνικό κράτος έχουμε, ούτε αξιοπρεπείς μισθούς.

Κείμενο - Επιμέλεια: Σωκράτης

Πάρα πολλοί είναι οι φίλοι που με ρωτάνε πού χάθηκα τόσον καιρό και δεν γράφω τόσο συχνά.
Ως προς αυτό που φαίνεται έχουν δίκιο. Εδώ και πολύν καιρό φαίνεται να υπάρχει ένα στέρεμα άρθρων, εμπειριών και καταγραφών που θα μπορούσαν να βοηθήσουν οποιονδήποτε φίλο ή φίλη θα ήθελε να πληροφορηθεί για την Ολλανδία.

Η πραγματικότητα είναι όμως πολύ διαφορετική. Εδώ και αρκετούς μήνες έχω επιλέξει πολύ συνειδητά να μην γράψω άρθρα για κάποιο χρονικό διάστημα τόσο, όσο απαιτείται για να ξεδιαλύνω στο μυαλό μου τα πράγματα για την Ολλανδία.

Όπως θα παρατηρήσει ένας τακτικός επισκέπτης των άρθρων μου, στην αρχή έγραψα με ενθουσιασμό για τα ποιοτικά στοιχεία της Ολλανδίας σε σχέση με την Ελλάδα, ενώ για την Ελλάδα έγραψα τα αρνητικά σε σχέση με την Ολλανδία. Είναι κάτι φυσιολογικό για όλους τους νέους ταξιδευτές και μετανάστες να φουσκώνουν τα πανιά τους με αισιοδοξία και να αγναντεύουν τον ξένο ωκεανό μέσα από "ρόδινα" τηλεσκόπια.
Ωστόσο, καθώς ο καιρός περνάει στην ξένη χώρα και η ζωή αποκτά τον ολλανδικό ρυθμό, πολλά "όμορφα" πράγματα χάνουν τη γυαλάδα τους, αλλά και πράγματα που δεν τα εκτιμούσαμε παλιά στην καθημερινότητά μας σιγά-σιγά αποκτούν νόημα.

Οπωσδήποτε η Ολλανδία είναι μια πολύ καλή χώρα για να ζήσει κάποιος Έλληνας με την οικογένειά του αυτόν τον καιρό, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς την κρίση που μαστίζει τη χώρα μας τόσα χρόνια. Μια κρίση κυρίως πολιτική με δευτερεύουσες συνιστώσες την οικονομία, την παιδεία, την ανάπτυξη, το ψυχολογικό κλίμα στην κοινωνία, την κοινωνική συνοχή και πόσα άλλα. Αναμφίβολα, η χώρα μας διέρχεται τη μεγαλύτερη κρίση της μετά τον εμφύλιο. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας ο οποίος θα ήθελε να εγκαταλείψει την Ελλάδα αν φαινόταν ότι τα πράγματα αρχίζουν να βελτιώνονται. Οποιοσδήποτε Έλληνας με μια καλή δουλίτσα, κάποια χρήματα στην άκρη και κάποια καθημερινή ελπίδα ότι τα πράγματα βελτιώνονται, θα προτιμούσε να παραμείνει στην Ελλάδα. Όμως, αυτήν τη στιγμή δεν φαίνεται να υπάρχει καλό κλίμα, διότι το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, αλλά πολιτικό, και η βουλή τους ίδιους διεφθαρμένους πολιτικούς έχει στη σύστασή της αυτήν τη στιγμή.

Αλλά η ξένη χώρα είναι ξένη χώρα. Όπως και να το κάνεις. Τόσον καιρό στο εξωτερικό συναντώ Έλληνες να μιλούν για τα καλά της Ολλανδίας ή της Γερμανίας και άλλων χωρών σε σχέση με την Ελλάδα. Μιλούν ύστερα για το πού έχει φτάσει η χώρα μας. Και όμως, όλοι αυτοί έχουν κάτι κοινό στον λόγο τους, είναι το βαθύ παράπονο "γιατί είναι η χώρα μας έτσι σε σχέση με τις άλλες χώρες και δεν μπορούμε να επιστρέψουμε πια πίσω." Όλοι τους, κυριολεκτικά όλοι τους, θέλουν να επιστρέψουν στην Πατρίδα. Όλοι τους λαχταρούν και ποθούν μια μέρα να γινόταν ένα θαύμα και η Ελλάδα έστω λιγάκι να έστρωνε έτσι, ώστε να μπορούσαν να επέστρεφαν.

Πώς, όμως, να επιστρέψεις. Κάποιες στιγμές λες από μέσα σου: "Μήπως είναι καλύτερα να επιστρέψω; Θα γίνεται μωρέ, κάποιος τρόπος θα υπάρχει!". Και έπειτα τα βάζεις κάτω και τα λογαριάζεις και βλέπεις πως δεν βγαίνεις υπό τις παρούσες συνθήκες. Και βλέπεις ότι τα πράγματα δεν δείχνουν να βελτιώνονται, και κάθε μέρα χειροτερεύουν. Αντιλαμβάνεσαι ότι αυτά που προέβλεπες από την περασμένη χρονιά έχουν γίνει πραγματικότητα σήμερα και σε πιάνει μελαγχολία. Πώς την κατάντησαν τη χώρα μας;

Έχει πάρα πολύ καλά θετικά στοιχεία η Ολλανδία, όπως και η Γερμανία. Θα προτιμούσα, όμως, κάποια από αυτά να τα είχε και η χώρα μας. Όχι όλα, έστω λίγα. Τα υπόλοιπα σιγά-σιγά. Έχει όμως και πολλά αρνητικά η Ολλανδία, για τα οποία θα γράψω στα επόμενα άρθρα μου. Είναι η πιο καπιταλιστική χώρα της Ευρώπης και οι πολίτες της είναι σε υπερβολικό βαθμό ελεγχόμενοι και υποταγμένοι στο σύστημα.

Εκείνο που θέλω να παρατηρήσω είναι οι τελευταίες εβδομάδες εδώ στην Ολλανδία, όπου οι συνέπειες της πολιτικής σήψης στην Ελλάδα είχαν τον αντίστοιχο οικονομικό αντίκτυπο στην Ευρωζώνη. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ολλανδών εκφράζει με έντονα επιθετικό λόγο τη δυσφορία της απέναντι στην Ελλάδα. Μιλούν για τα χειρότερα λόγια για τους Έλληνες, αναμασώντας την έτοιμη τροφή που τους ταΐζουν τα ολλανδικά ΜΜΕ. Θεωρούν ότι όλοι οι Έλληνες είναι στο "κόλπο", όλοι είναι διεφθαρμένοι και όλοι μαζί έχουν βαλθεί κατόπιν ομαδικής συνεννοήσεως να φάνε τα ευρωπαϊκά χρήματα και να εξαπατήσουν τους εταίρους Ευρωπαίους.
Άρχισαν ξαφνικά όλοι ανεξαιρέτως να ξεκινούν την κουβέντα τους με σαρδόνια χαμόγελα και με κουβέντες του τύπου: "Τι γίνεται με τη χώρα σου, θα χρεοκοπήσει, ε;" ή "Θα πρέπει να σας πετάξουμε έξω από την Ευρωζώνη γιατί μας τρώτε τα λεφτά μας".
Θα ήθελα να τους υπενθύμιζα ότι "τα λεφτά τους" δεν είναι δικά τους, αλλά τα περισσότερα από αυτά είναι κλοπιμαία. Πάρα πολλά από τα χρήματα που στηρίζουν την ολλανδική οικονομία έχουν τις ρίζες τους στην αποικιοκρατία και στην εκμετάλλευση άλλων λαών. Ακόμα και οι ίδιοι το ομολογούν με απάθεια, να είναι καλά το Σουρινάμι, η νότια Αφρική και πόσες άλλες αποικίες. Μπορεί οι χώρες να απελευθερώθηκαν, αυτό όμως έγινε υπό εμπορικούς όρους, δασμούς και ρήτρες που διαρκούν μέχρι σήμερα. Από την άλλη, ο καπιταλισμός που υπάρχει στην Ολλανδία επιβάλλει την πλήρη εκμετάλλευση των αναπτυσσόμενων και των υπανάπτυκτων χωρών. Εκατομμύρια Κινέζοι, Ινδοί και πόσοι άλλοι άνθρωποι εργάζονται για μερικά δολάρια τον μήνα για να μπορούν να έχουν οι αναπτυγμένες χώρες τσάμπα προϊόντα. Ένα μεγάλο κομμάτι του Ευρώ είναι ματωμένα και κλεμμένα λεφτά από τον κόπο άλλων φτωχών ανθρώπων. Σε αυτό είμαστε όλοι μας συνυπεύθυνοι ως Ευρωπαίοι και όποιος ισχυρίζεται ότι τα χρήματα είναι αποκλειστικά δικά του ή ζει υπό συνθήκες πλήρους άγνοιας και πλύσης εγκεφάλου ή έχει γνώση και θέλει να πει ότι η μοιρασιά των κλοπιμαίων δεν είναι "δίκαιη".

Έχει τις ευθύνες της η χώρα μας, όμως θα προτιμούσα μια γενναία πολιτική παρέμβαση των Ευρωπαίων, μια προσπάθεια να υποστηρίξουν τον ελληνικό λαό και παράλληλα να τιμωρήσουν τους Έλληνες πολιτικούς για τη διαφθορά και την παρακμή τους. Από την άλλη, όμως, ο λαός μας λέει πολύ εύστοχα "κόρακας κόρακου μάτι βγάζει;". Γενικά, οι πολιτικοί στην Ευρωζώνη είναι λίγο πολύ διεφθαρμένοι. Απλώς, οι δικοί μας έπεσαν κατηγορία και παίζουν πλέον Β' Εθνική. Έτσι, η επιτήρηση και τα μέτρα που θέλουν να επιβληθούν στην χώρα μας θα είναι οικονομικά και τα έσοδα θα προέλθουν από τις τσέπες των πολιτών. Το χρήμα θα μειωθεί από την αγορά, τα μαγαζιά θα κλείσουν και η πραγματική οικονομία που είναι η ανάπτυξη θα βαλτώσει εντελώς.

Πιστεύω ότι αυτή η αναταραχή είναι χρήσιμη γιατί δίνει την ευκαιρία να βγουν όλα στην φόρα. Η ανάδευση του ιζήματος θα βοηθήσει να διαλυθεί το κατακάθι. Θα φανεί και πόσοι "φίλοι" μας είναι οι Ολλανδοί και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι. Θα φανεί και πόσο διεφθαρμένοι είναι οι πολιτικοί μας. Θα φανεί, τέλος, αν υπάρχει ελπίδα ως λαός να βάλουμε μυαλό και να ξεφύγουμε από τον παλαιοκομματισμό, το ρουσφέτι και την αδιαφορία για τον συνέλληνα.

Θα γράψω τον επόμενο καιρό μερικές πληροφορίες για τη μετανάστευση στην Ολλανδία αυτόν τον καιρό. Καλό, όμως, είναι να γνωρίζουν όσοι φίλοι το σκέφτονται, ότι αυτές τις εβδομάδες και μάλλον και τις επόμενες θα υπάρχει ένα πολύ δυσμενές κλίμα για εμάς τους Έλληνες εδώ. Ωστόσο, δεν πρέπει να απογοητευτούμε και να το βάλουμε κάτω.

Όποιος έχει απορίες, καλό είναι να μπει στο φόρουμ και να εκφράσει ελεύθερα και ανοικτά τη γνώμη του. Μπορείτε, επίσης, να γραφτείτε και να θέσετε κάποιο δικό σας θέμα προς συζήτηση. Για αρχή, δείτε το παρακάτο ποστ:
http://www.mofeu.eu/forum/showthread.php?t=4356

Κείμενο - Επιμέλεια: Θοδωρής

Το Βασίλειο του Βελγίου είναι χώρα στην βορειοδυτική Ευρώπη και συνορεύει με την Ολλανδία, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο και τη Γαλλία. Έχει πληθυσμό πάνω από δέκα εκατομμύρια κατοίκους σε μια έκταση 30.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Δύο είναι οι βασικές γλώσσες που ομιλούνται στο Βέλγιο: η Ολλανδική - που αποκαλείται μερικές φορές ανεπισήμως Φλαμανδική και ομιλείται στη Φλάνδρα στα βόρεια, και η Γαλλική που ομιλείται στη Βαλλωνική Περιοχή στα νότια. Η πρωτεύουσά του, οι Βρυξέλλες, είναι επισήμως δίγλωσση, ενώ η πλειονότητα των κατοίκων της μιλά Γαλλικά. Στα ανατολικά βρίσκεται μια επισήμως αναγνωρισμένη μειονότητα Γερμανόφωνων. Η γλωσσική αυτή ποικιλία οδηγεί συχνά σε πολιτικές διαμάχες, οι οποίες αντικατοπτρίζονται στο πολυσύνθετο σύστημα διακυβέρνησης και στην πολιτική ιστορία του Βελγίου.
Οι Βρυξέλλες (ολλανδικά: Brussel, γαλλικά: Bruxelles) είναι η πρωτεύουσα του Βελγίου, το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της χώρας και διοικητικό κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι Βρυξέλλες βρίσκονται στο κέντρο του Βελγίου, εντός της ευρύτερης περιφέρειας των Βρυξελλών (Région de Bruxelles-Capitale). Η πόλη (Ville de Bruxelles, Bruxelles-ville) έχει περίπου 140.000 κατοίκους και αποτελεί τον ιστορικό πυρήνα και κεντρικό δήμο της περιφέρειας των Βρυξελλών, ο πληθυσμός της οποίας αγγίζει σχεδόν το 1.000.000 [1] και η οποία αποτελείται από τους παρακάτω 19 δήμους: Anderlecht, Auderghem, Berchem-Sainte-Agathe, Bruxelles-ville, Etterbeek, Evere, Forest, Ganshoren, Ixelles, Jette, Koekelberg, Molenbeek-Saint-Jean, Saint-Gilles, Saint-Josse-ten-Noode, Schaerbeek, Uccle, Watermael-Boitsfort, Woluwe-Saint-Lambert και Woluwe-Saint-Pierre. Το σύνολο των δήμων αυτών καλύπτει μια έκταση 161 τετρ. χιλ. [1]



Η ευρύτερη περιφέρεια των Βρυξελλών είναι επισήμως δίγλωσση, αποτελώντας το γλωσσικό σύνορο μεταξύ του φλαμανδόφωνου βορείου Βελγίου και του γαλλόφωνου νοτίου. Στην πραγματικότητα η πλειονότητα της περιφέρειας μιλά γαλλικά.

Τα μέρη που μπορείται να επισκεφτείτε στο Βέλγιο είναι οι Βρυξέλλες :
Το Grande place

To Atomium


Υπάρχει και η ελληνική κοινότητα των Βρυξελλών :

Δ/νση: Rue de Suède 37-1060 Bruxelles Tel 02/538.39.47-Fax : 02/538 .11.46

Ιστοσελίδα :www.ekb.tf et www.neolaia.be.tf E-mail : ekb-chb@skynet.be

Το OEK Βελγίου http://www.oekb.be/

Άλλα μέρη για να επισκεφτείτε στο Βέλγιο είναι η Αμβέρσσα



Η Αμβέρσσα είναι η βορειότερη επαρχία της Φλάνδρας και του Βελγίου. Συνορεύει με την Ολλανδία και τις Βελγικές επαρχίες Λιμβουργία, Φλαμανδική Μπραμπάντ και Ανατολική Φλάνδρα. Πρωτεύουσά της είναι η Αμβέρσα. Με περίπου 1,7 εκατομμύριο κατοίκους είναι η πολυπληθέστερη επαρχία του Βελγίου.

Στο Papo's log μπορείται να διαβάσετε το κειμενάκι Αμβέρσα by night .... καταστραφήκαμε http://javapapo.blogspot.com/2006/12/by-night.html

Πάντως από προσωπικής πλευράς μπορώ να πω ότι η Αμβέρσσα είναι φανταστική πόλη .
Το mofeu.eu που ασχολείται με την ζωή στο Βέλγιο και στην Ολλανδία (κάνει τα πρώτα βήματα του) σε κάποια άρθρα αναλύει κάποια μέρη που θα πρέπει να πάτε να δείτε :
Όπως : http://www.mofeu.eu/forum/showthread.php?t=4054
http://www.mofeu.eu/forum/showthread.php?p=5944#post5944
και http://www.mofeu.eu/forum/showthread.php?p=5943#post5943

Μπρυζ - Όλα τα λεφτά

Το Μπρυζ είναι αν όχι το καλύτερο,ένα από τα καλύτερα μέρη στο Βέλγιο για να πάτε.Σε όσους αρέσουν τα γλυκά , must είναι τα σοκολατάκια. Θα βρείτε πολλά εργαστήρια ζαχαροπλαστικής όπου μπορείτε να αγοράσετε φανταστικά σοκολατάκια με πραλίνα.το ιστορικό κέντρο της πόλης που προστατεύεται από την Unesco και έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Θεωρείτε το πιο καλοδιατηρημένο μεσαιωνικό ιστορικό κέντρο της Ευρώπης. Είναι γεμάτο πεζόδρομους και κανάλια που δίνουν μια ξεχωριστή ομορφιά. Πολύς κόσμος αποκαλεί το Μπρυζ - Βενετία του Βορρά. Το πιο πολυσύχναστο σημείο της πόλης είναι η κεντρική πλατεία Markt με πολλά εμπορικά μαγαζιά και παγοδρόμιο.

Κείμενο - Επιμέλεια: Θοδωρής

Παρά τη μικρή έκταση το Ολλανδικό έδαφος προσφέρει πολλά και διάφορα αξιοθέατα στον τουρίστα, όπως τις ιστορικές περιοχές με τα μνημεία τους και τα μουσεία, τα τοπία της υπαίθρου με τους ανεμόμυλους, τους κάμπους με τα ανοιξιάτικα λουλούδια της σύγχρονης αρχιτεχτονικής του Ρότερνταμ.

Το 'Αμστερνταμ είναι η πρωτεύουσα της Ολλανδίας, και είναι τοποθετημένο στα νότια του βόρειου τμήματος της Ολλανδίας. Είναι διεθνώς γνωστή για το ιστορικό της λιμάνι, το μουσείο Rijksmuseum , την περιοχή red-light district area, τις καφετέριες και καταστήματα ,τα κανάλια της κ.τ.λ.


Το 'Αμστερνταμ έχει ένα ευρύ φάσμα ψυχαγωγικών και πολιτιστικών αξιοθέατων, που ξεκινά από υπέροχα παλιά κτήρια, όπως το Oude -Kerk και καταλήγει σε μουσεία, όπως το μουσείο Hash marihuana. Τα μουσεία είναι ο βασικός πόλος έλξης τουριστών του 'Αμστερνταμ.

Το 'Αμστερνταμ διαθέτει πάνω από 50 μουσεία,τα οποία προσελκύουν πολλές χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο.

Τι αξίζει ακόμα να δείτε:• Την πλατεία Νταμ με το εντυπωσιακό θερινό ανάκτορο της βασίλισσας. Εδώ αξίζει τον κόπο να αφιερώσετε αρκετό χρόνο για να θαυμάσετε το παλάτι.• Το μουσείο Βαν Γκογκ.• Το σπίτι της Άννα Φρανκ, όπου έγραψε το περίφημο ημερολόγιο της.• Την περίφημη περιοχή Jordaan με τα κανάλια και τους δρόμους αποκλειστικά με ονόματα λουλουδιών και δέντρων.• Την πλατεία Μuseumplein που φιλοξενεί το Βασιλικό Θέατρο Συναυλιών, καθώς και τρία από τα πλέον ενδιαφέροντα μουσεία της πόλης.• Τον βοτανικό κήπο Hortus Botanicus δίπλα τον ζωολογικό κήπο.• Την κοντινή Χάγη και το Ρότερνταμ.
Τι μπορείτε να αγοράσετε: Άμστερνταμ: Σοκολάτες, διαμάντια, αντίκες, τυρί και βολβούς για φυτά και λουλούδια.

Τις περισσότερες φορές στην Ολλανδία , έχω βρεθεί στο Rotterdam . To Rotterdam είναι εντελώς διαφορετικό από το Amsterdam διότι κάτα την διάρκεια του παγκοσμίου πολέμου , το Rotterdam ισοπεδώθηκε . Τώρα οι Ολλανδοί σκέφτονται να ανοίξουν τα κανάλια στο Rotterdam για να προσελκύσουν περισσότερους τουρίστες.

H Erasmus bridge οπτικά είναι ένα ωραίο αξιοθέατο



και να πάει για φαγητό ή να πιει καφέ στον Πύργο Euromast με απίστευτη θέα .




Από κει και πέρα , κάθε περιοχή έχει και την χάρη του.Για παράδειγμα μια ωραία εποχή για να πας στο Maastricht είναι η εποχή του καρναβαλιού όπου οχι μόνο η πόλη μετατρέπεται σε ένα μεγάλο κέντρο γιορτής κατά τη διάρκεια των τριών ημερών πριν τη Σαρακοστή αλλά υπάρχει επίσης και ειδική σημαία.Μέσα από το Μάαστριχτ περνά ένας σιδηρόδρομος που κατευθύνεται νότια πρός τη Λιέγη στο Βέλγιο και βόρεια προς την υπόλοιπη Ολλανδία, όπου έχει βραχίονα στο Χέερλεν. Η σιδηροδρομική γραμμή στο Χάσσελτ δεν είναι πλέον σε χρήση, αν και υπάρχουν σχέδια για την αποκατάστασή της.

Το Scheveningen βρίσκεται στο Den Haag και όποιος έχει χρόνο,μπορεί να επισκεφτεί το μέρος αρκεί ο καιρός να είναι ζεστός και ηλιόλουστος .



Από εκεί και πέρα όσοι βρεθούν στην Ολλανδία και νοικιάσουν αυτοκίνητο (κάτι που εγώ το προτιμώ) θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεχτικοί όσον αφορά , το parking γιατί έρχονται γερανοί και πέρνουν το αυτοκίνητο.Τις σημάνσεις του κώδικα οδικής κυκλοφορίας , όταν το όριο ταχύτητας είναι 80,τότε θα πρέπει να πηγαίνουμε με 80 .Επίσης θα πρέπει να προσέχουμε και να δίνουμε προτεραιότητα στους πεζούς και στα ποδήλατα.

Το αυτοκίνητο δεν συνίσταται για να πας στο Amsterdam.Είναι προτιμότερο να πας με συγκοινωνία διότι οι τιμές για το parking είναι ιδιαίτερα ακριβές.

Τα γλυκά τα οποία μπορείται να δοκιμάσετε είναι Stroopwaffles τα οποία είναι μπισκότα με μέλι!Chocolade pindakoeken,roomboter pindakoeken,taaikorstjes.

Φυσικά εκτός από τις πατάτες με μαγιονέζα θα σας συνιστούσα να δοκιμάσετε boerenkool .

Είναι τυπικό Ολλανδικό φαγητό και αξίζει να το φάτε.

Βράζουν το boerenkool το οποίο είναι ένα φυτό που φυτρώνει μόνο στην Ολλανδία και λιώνουν βραστή πατάτα , το ανακατεύουν και γαρνιτάρουν λουκάνικο .

Προσωπικά εμένα η γεύση μου άρεσε και έμεινα ευχαριστημένος.